منصوره محمدی شاعر خرم‌آبادی

شعر اقوام (لری) با لیلا طیبی – منصوره محمدی

بانو “منصوره محمدی” شاعر لرستانی، زاده‌ی دومین روز اردیبهشت ماه سال ۱۳۷۴ خورشیدی، در روستای حکومتی بخش پاپی خرم‌آباد است.

ایشان وقتی به دنیا آمد؛ دچار معلولیت شدید چشمی بود، در اسفند ۱۳۸۳ چشم راستش ضربه خورد و کامل تخلیه شد، چشم چپ‌اش هم بینایی ندارد. وی در سال ۱۳۸۷ با دنیای نابینایان آشنا و خط بریل را یاد گرفت.

مجموعه اشعار سپید او با نام «سایه‌های دور» در سال ۱۳۹۹ از سوی انتشارات آنان منتشر شد. همچنین کتاب «زندان کاغذی» که اکثر اشعار آن رباعی و چهارپاره هست؛ در دست انتشار است. همچنین در مجموعه‌ی “کد به کد” تعدادی از اشعار ایشان در کنار دیگر شاعران گنجانده شده است.

به غیر از شعر، در رشته‌های تئاتر، بازیگری و صنایع دستی فعالیت دارد، یک تله‌فیلم کار کرده، به همراه دو مستند (کوله‌پشتی) و یک فیلم سینمایی (دختری شبیه درخت). مستند “کوله‌پشتی” با بازی او، به عنوان بهترین مستند جهان اربعین شناخته شده است.

▪نمونه‌ی شعر لری:
(۱)
میهام وا گریوه بشورم غمت
غمی که جهانم پره د هواش
نوای غریوی و گوشم میا
دلم تش گرته د سوز صداش
دلت خینه چی مه عزیز دلم
هنی هم و یادش نفس میکشی
و یاد کسی که ولت کردو رت
داری دور دنیات قفس میکشی
منه هیچ نمینی که سیت جو میم
چی مرغِ اسیری که پر میزنه
و دامت گرفتار بیه بی حواس
پریشو و دیوارُ در میزنه
میهام که بمیرم وی دردِ گرو
غمت وا گریوه مه چاره نوی
د کل ای جهانِ سراسر عذاو
کسی چی مه هرگز بی چاره نوی.

(۲)
ایمشو سی بختِ گنم
گری سازِ غم بزه
بنشی وا تارِ زلفت
سی دلِ لیوم بزه
بنواز وا سیلِ گرمت
تنه سردُ خستمه
تا که وا بکی دواره
پرو بالِ بستمه
سر مویه بیار که وایک
تا سحر زاری بکیم
ها میریم دِ خاطرِ یک
بیا تا کاری بکیم.

(۳)
هنام کو تا دواره جو بئیرم
بیا تا که سرو سامو بئیرم
مه هر شو وا غمِ تو هومنشینم
بمو تا که گری میمو بئیرم
نرو دردت وِ جونِ آرزویام
مه اورم که میهام بارو بئیرم.

گردآوری و نگارش:
#لیلا_طیبی (رها)
دبیر سرویس شعر اقوام (لری)