ناصر آغابرا شاعر مهابادی

شاعران مخاطب کرد زبان ایران، رسانه ایرانیان اروپا – ناصر آغابرا

زنده‌یاد «ناصر آغابرا» با تخلص شعری «ژاکاو»، در ۲٠ شهریور سال ۱۳۴۷ در روستای «به‌رده‌ ره‌شان» مهاباد به دنیا آمد. در سه سالگی در اثر ابتلا به سرخک، نابینا شد. وی با وجود اینکه روشندل بود تمامی مقاطع تحصیلی خود را تا مقطع کارشناسی ارشد را در مدارس و دانشگاه عادی با موفقیت طی کرد.

او از سال ۱۳۷۷ در مهاباد سکونت داشت. در ۱۳۷۵ ازدواج کرد و صاحب دو فرزند گردید. با اینکه مردم او سرزنده و شاعری پرشور و نشاط می‌دانند ولی به دلیل تواضعی که داشت، تخلص شعری خود را «ژاکام» انتخاب کرد که واژه کوردی و به معنای پژمرده است. گاه مردم او را ماموستا یا ماموستا ژاکام می‌نامند.
وی علاوه بر شاعری و عضویت در انجمن ادبی مهاباد، پژوهشگر ادبیات و مدرس دانشگاه پیام نور مرکز مهاباد بود.
از او سه کتاب با نام‌های «که‌ژاوه‌ی دل»، «تریفه‌ی ئاوات» و «کوللاره» (بادبادک) منتشر شده است. کتاب کولاره (بادبادک) برای کودکان نوشته است و انجمن دانش آرای ادب آن را منتشر کرده است.
«ناصر آغابرا» شعر را یک صنعت خیال انگیز شاعرانه می دانست و معتقد بود؛ زمانی که موسیقی را از شعر بگیریم در واقع به شکنجه آن کلمات پرداخته‌ایم. 
اشعار کُردی «ژاکاو» به سبب وزن موسیقایی که دارد توسط بسیاری از خوانندگان و شاعران کُرد بازخوانی شده است و شعر مشهور «کانی کانی، تو ئاوینه‌ی ئاسمانی» یکی از شاهکارهای ادبیات کُردی به شمار می‌رود.
این شاعر و نویسنده روشن‌دل مهابادی در ۱۷ فروردین ۱۳۹۹، سن ۵۲ سالگی بر اثر ایست قلبی در بیمارستان امام خمینی (ره) مهاباد فوت کرد. پیکر این شاعر روشن‌دل مهابادی در مقبره‌ شعرای آرامستان مهاباد به خاک سپرده شد. 
«ناصر آغابرا» شعر را یک صنعت خیال انگیز شاعرانه می دانست و معتقد بود؛ زمانی که موسیقی را از شعر بگیریم در واقع به شکنجه آن کلمات پرداخته‌ایم. 
اشعار کُردی «ژاکاو» به سبب وزن موسیقایی که دارد توسط بسیاری از خوانندگان و شاعران کُرد بازخوانی شده است و شعر مشهور «کانی کانی، تو ئاوینه‌ی ئاسمانی» یکی از شاهکارهای ادبیات کُردی به شمار می‌رود.

✓ نمونه‌ی شعر:
(۱)
ته‌بی شێعرم له‌ دڵه‌ سازی غه‌ریب 
نییه‌ ئارامی به‌ هه‌توان و ته‌بیب
نییه‌ هه‌مڕازی شه‌وی ده‌یجوورم 
کزه‌ نایه‌ له‌ دڵی ماهوورم
ده‌ بناڵێنه‌ له‌گه‌ڵ فریادم 
بڵێ ڕه‌نجی دڵه‌که‌ی فه‌رهادم
ئه‌مه‌گی یاری قه‌دیم جێی خاڵی 
نییه‌ تا سه‌ر بکه‌مه‌ سه‌ر باڵی
چپه‌یه‌ک گوێ بگرێ بۆ ڕازم 
دڵه‌که‌ی ڕازی بکا دڵخوازم
به‌ شنه‌ی نازه‌وه‌ بملاوێنێ 
به‌ بزه‌ی شیرینه‌وه‌ بمدوێنێ
به‌سه‌ری په‌نجه‌ که‌مێ بمشێلێ 
نه‌فه‌سێک سۆزی قه‌تار و لێ‌لێ
که‌ ببیسم له‌ ده‌می ڕێبوارێ 
وه‌ده‌زانم که‌ نه‌مامم جارێ.

(۲)
قەندیل دەڵێ من سەر بە تەمم قەندیلم
تا خێڵی کوڕانم دەگەنێ هەر دیلم
زۆر هەوری دەبابەم بە سەر دا هەڵدەتەقێ
زۆر تیری نەیاران لە دڵم هەڵدەچەقێ
زۆر دەکشێ  بەسەرما سێبەری داڵاشان
زۆر دەڕژێ بەسەرما پەڵە خوێنی لاشان
زۆر شەو بە برینداری لەخەو هەستاوم
هەر بەرزە قەڵایی کوردم و راوەستاوم

ئەو جۆگەلە ئاوەیی کە لەمن رادەخوشێ
رۆڵەیی گەلە وەک سوجدە لەبۆیی رادەکشێ
کاتێ سەری زاماری لە کۆشی خۆمە
شەو تاکو بەیان بۆ کوڕی خۆم لۆ لۆمە
هۆ دوندی کەلی خانی ڕنووپۆشی بە سام
یادم کە لە ژێر هەوری دەبابان عەبەسام
دڵ کەوتووە و هێـــزم نیە بیلاوێنم
سەد رۆستەمە کوژراوە لە سەر داوێنم
من باوکم  و دڵ بەخەم و ئاواره
چوار خێڵی کوڕانی بێبەشم لێ دیارە
نەورۆزی رەهایی و هەڕەتی هاتی من
رۆڵەم دەوێ کە بنووسێ بە سەرهاتی من.

جمع‌آوری و نگارش:
#زانا_کوردستانی
دبیر سرویس شعر اقوام (کُردی)